บอ อัว บัว

....กูเป็นคนขี้ใจน้อย
ความจริงต้องบอกว่าขี้งอนมาก
แต่ด้วยความที่ว่าไม่ได้เป็นคนที่ดูแล้วน่าทะนุถนอมเท่าไหร่
หลายครั้งที่น้อยใจ เลยเก็บไว้คนเดียว
รู้ว่าถึงจะงอนไปก็คงไม่มีใครอยากจะมาง้อเท่าไหร่
สู้เศร้าคนเดียวสบายใจกว่า
อย่างน้อยก็ปลอบตัวเองได้ว่า เพราะว่ากูไม่ได้แสดงออกให้ใครเห็น
เลยไม่มีใครมาปลอบเรา ดังนั้น ก็สมเหตุสมผลดี
บางทีเวลาเห็นคนอื่นเห็นเพื่อนงอน แล้วเข้าไปง้อ
ก็ขำในใจ จะมีวันไหนมั้ยวะ เพื่อนจะมาง้อกูมั่ง
ส่วนมากก็มีแต่ ไอ้เหี้ย เป็นไรของมึงอีกเนี่ย
เออ กูอาจจะน่ารำคาญ ที่ใส่ใจพวกมึงมากไป
บางทีก็สงสัย จะมีใครว่างพอจะมาใส่ใจกูมั่งป่าว ?

หลายครั้งที่รักคนอื่นมากไป
ทั้งที่รู้ว่าไม่มีใครรักกลับมาเท่าที่เราให้เค้า
แต่ก็ยังยินดีจะทำให้กับคนที่เรารัก
ถึงแม้ว่าหลายครั้งทำไปเพราะรัก แต่ด้วยความที่ไม่ใช่คนหวานๆ
พูดจาตรงๆ หลายคนเลยไม่ชอบ
พยายามจะเปลี่ยนตัวเองให้เลิกพูดว่าคนอื่นตรงๆซักที
เผื่อว่าอาจจะทำให้ใครหลายคนเข้าใจเรามั่ง
แต่ก็ไม่ได้ทำได้ง่ายๆ ถ้าจะให้พูดหวานๆ ไม่พูดเลยดีกว่า
จะให้ไม่พูดไป ก็ไม่ได้อีก สันดานเสีย ชอบยุ่้งเรื่องคนอื่น
หวังดีมากไป แม่งก็เป็นซะอย่างเงี้ย
แล้วกูจะหวังดีต่อไปทำเพื่อ ? ในเมื่อคนที่หวังดีกับกู มันน้อยจังเลย
แต่ช่างเหอะ อย่างน้อยตราบใดที่บัวว่าบัวหวังดีกับเค้า
แล้วบัวสบายใจ ใครจะไม่รักตอบก็ช่างประไรเนอะ ...... รักเค้าก็พอ

เพลงประจำใจวันนี้โคตรเก่า.....แต่ว่าโคตรตรง
ไม่รู้จะไปหาให้ฟังจากไหน แต่ว่า คิดว่าทุกคนรู้จัก

อยากสวย ของแอมอ่ะ รู้จักมั้ย ?

คน ที่มันสวย ใครใครก็แบบ ว่าถูกใจ
แบบ ว่าสวยไง จะทำอะไร ก็ดูดี
คน ไม่ค่อยสวย ไม่ค่อยจะเกิด เลยสักที
เที่ยว มันทั้งปี เมื่อไหร่จะดี นะเรา
แบบว่าสวย แล้วร้ายร้าย ทำไมคล้ายคล้าย น่าเอ็นดู
เดียงสา ไม่ชี้ไม่รู้ ไม่เป็นไร ก็มันสวย
เรา มันเป็นไง ทำดียังไง ก็แค่ซวย
ไม่เหมือน ที่เขาสวยสวย ก็เลยเซ็ง จะตายชัก เฮ้อ
อยาก สวย ทำไมไม่ค่อย สวย
ก็ไอ้กระจก เฮงซวย ส่องแล้ว ไม่สวยยังเงี๊ย
ไม่ สวย แล้วยังจะปาก เสีย
มันชักจะอ่อน จะเพลีย อย่างเนี๊ย จะไม่ให้เศร้า ยังไงล่ะหนอ

คน ที่สวยสวย เขาไม่ต้องแบบ ว่าตะกาย
เหนื่อย กันมากมาย ไม่ต้องวุ่นวาย ให้ปวดหัว
คน ไม่ค่อยสวย คงต้องไปผ่า ตลอดตัว
เจ็บ ก็ไม่กลัว ให้ผ่ากี่ที ก็เอา
แบบว่าสวย แล้วร้ายร้าย ทำไมคล้ายคล้าย น่าเอ็นดู
เดียงสา ไม่ชี้ไม่รู้ ไม่เป็นไร ก็มันสวย
เรา มันเป็นไง ทำดียังไง ก็แค่ซวย
ไม่เหมือน ที่เขาสวยสวย
ก็เลยเซ็ง จะตายชัก เฮ้อ
อยาก สวย ทำไมไม่ค่อย สวย
ก็ไอ้กระจก เฮงซวย
ส่องแล้ว ไม่สวยยังเงี๊ย
ไม่ สวย แล้วยังจะปาก เสีย
มันชักจะอ่อน จะเพลีย
อย่างเนี๊ย
จะไม่ให้เศร้า ยังไงล่ะหนอ