บอ อัว บัว

อยู่ดีดีกิ๊บก็หาเรื่องมาให้
อยู่ดีดีก็ไปโรงเรียนวันที่ชาวบ้านเค้าสอบกันให้มาเซอร์เจอ
และแล้วเค้าก็ขอเบอร์มัน
กะว่าถ้ามันต้องสอบกุจะได้โทรตามจิกได้ง่ายง่าย

แล้วมันก็บอกเราว่าต้องไปสอบ
มาบอกกุ 8 โมงเช้า ให้เปลี่ยนชุดไปสอบเลย
ไม่ไปเว้ย... อยู่บ้านทำงาน

แล้วเราก็บ้าบอไม่ยอมไปสอบ
ไม่รู้ปีหน้ากลับมาต้องมาเรียนซ้ำ ม.5 อีกทีรึเปล่า
แค่คิดก็เวียนหัว
ยังไม่ได้ถาม Mes parents เลย
รู้สึก ... เครียดเครียด

แต่ถ้าตัดสินใจจะไม่ไปแล้ว
เกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้นมา
ก็จำเป็นต้องยอมรับให้ได้ว่าทำตัวเอง
รับผิดชอบตัวเองไป
นี่ก็แอบเครียด
อยู่บ้านก็ช่วยทำงาน
ไม่ได้ไปเที่ยวไหนซักหน่อย
เฮ่อ ...

กระทรวงยังไม่ออกข่าวเรื่องเอนทรานซ์ปีเราออกมาเลย
เดี๋ยวไม่ใช่อยู่ๆกลับมา ต้องไปเรียนใหม่ตั้งแต่ ม.4 ไรงี้

( อย่างนั้นจะไปสอบเตรียม 555 )

แต่เอาเหอะ วันนี้ไม่ดีมีไรซีเครียดมากมาย ( โกหกว่ะ )
ก็นั่งทำใจให้สบาย
เดี๋ยวมันก็ผ่านไปอีกวัน

มองออกไปนอกประตูบ้าน ... มองไปนอกหน้าต่าง
นกก็ยังบินอยู่เป็นฝูงเหมือนเดิม
ท้องฟ้าก็ยังเป็นสีฟ้า มีเมฆสีขาวลอยอยู่ข้างข้าง
ลมก็ยังพัดเอาไอร้อนจากเมรุที่เผาศพที่วัดแถวท้ายซอยมาเหมือนเดิม
( ฟังดูทำลายบรรยากาศ )

แล้วทำไมเราจะทำวันนี้ให้มันเหมือนเดิมไม่ได้
ในเมื่ออีกแป๊บนึง

ก็จะตื่นมาเจอวันใหม่อีกครั้งแล้ว

อยากบอกว่า ถ้าครูคิดจะให้เราซ้ำชั้นนะ
สอบไม่สอบมันก็ให้ซ้ำอยู่ดีน่ะแหละ
ไม่ได้โดดเรียนไปสูบกัญชาซะหน่อย
แค่คิดก็ปวดใจแร้ว
เฮ่อ... หนีไปต่างจังหวัดดีมั้ยเนี่ย